Γύρω Γύρω όλοι
Αγαπητέ Bass
Παρότι περιμένω την συμμετοχή σου εδώ και καιρό
Αυτή την εβδομάδα θα ασχοληθώ με τον Ροστροπόβιτς.
Μετά θα συμπληρώσω την σελίδα στην εγκυκλοπέδια.
Με αφορμή τον θάνατο του.
Θα ψάξω να βρω πηγές να ακούσω την μουσική του και μαζί του λεω να ασχοληθώ και με τον σοστακόβιτς και αν καταλήξω και πουθενά αλλού (π.χ στον Μάλερ) ίσως ασχοληθώ και με αυτόν. Και αν βρω και κανέναν άλλο που να τονίζεται στο όβιτς τότε ίσως και με αυτόν.
Το βρίσκω καλή ιδέα. Νομίζω ότι έχω φτάσει και στην κατάλληλη ακουστική διάθεση και ηλικία και η πορεία αυτή δεν ήταν και η πιο εύκολη (μουσικά εννοώ)
Κάποτε σε μια παρόμοια κρίση ασχολήθηκα και με τον Χατζιδάκι. Η αλήθεια είναι ότι το προσπάθησα αλλά η προσπάθεια απέτυχε όταν άκουσα την λέξη φλισκούνια.
Εκεί σταμάτησα και δεν ασχολήθηκα ξανά έως ότου άκουσα την περιπέτεια στην νότια καρολίνα και αποφάσισα ότι ποτέ δεν θα αποφασίσω αν μου αρέσει ή όχι αν θα εντρυφήσω ή όχι.
Καμία σχέση βέβαια δεν είχα με την μελισσάνθη τους αντικατοπτρισμούς ή άλλες φυσικές ιδιότητες.
Η μόνη σχέση που είχα εκείνη την εποχή ήταν με μια σουηδέζα 13 χρονών τότε (1 χρόνο μεγαλύτερη από εμένα) ή οποία μου έκανε μαθήματα για την πραγματική και απολαυστική χρήση του μεσαίου δακτύλου του χεριού ενώ εγώ ήθελα απλά να πάω να παίξω μπάλα με τους φίλους μου.
Επίσης το μόνο πράγμα που μου άρεσε λίγο αργότερα ήταν αυτός ο κύριος John Cage καθώς και ο κύριος Στοκχάουζεν τους οποίους ναι μεν άκουσα αλλά ποτέ δεν κατάφερα να εντρυφήσω επίσης γιατί εκείνη την εποχή διάβασα την ιστορία του ματιού του μπαταιγ και μου άρεσε υπερβολικά
και μετά το έριξα στα βίντεο της πορνοστάρ τραγουδίστριας των Plasmatics και μετά άκουσα και τις Slits και πάει ο Χατζιδάκις έως ότου ήρθαν οι stereo nova και οι διάφοροι Α κάτι Β κάτι Κ κάτι Δ κάτι και επανήλθε (σαν ιδέα) στο μυαλό μου λίγο πριν έρθει και πάλι ο Μπρους Λη (ο δικός μου από μηχανής θεός πρώην γκόμενος της missy elliot και της anita lane) και τους κάνει όλους κιμά για ακόμη μια φορά (Μιλάμε για παραπληροφόρηση έτσι!)
Και μετά ελπίζω να μην αγγίξει κανείς τον ροθ (φιλιπ) γιατί μια κακιά μάγισσα τον μεταμόρφωσε πριν μερικά χρόνια σε βυζί και από τότε μόλις τον ακουμπήσει κανείς αυτός διεγείρεται .
Ροστροπόβιτς λοιπόν! Καλή ιδέα μου φαίνεται.
Αν και τέτοιου είδους ιδέες μου θυμίζουν τον Ανέστη και τις αισχατολογικές του αναζητήσεις και με κάνουν και γράφω πολλά και δεν το αντέχω αυτό και θα κάνω κανένα reunion και δεν λέει!
Treble
