Κλείσαμε, κλείσαμε…

Κ ο ύ ρ α σ η

Εἶμαι τόσο κουρασμένος ἀπ᾿ τὰ λόγια τὰ ῾πωμένα
κι ἀπ᾿ τὰ λόγια ποὺ θὰ ποῦμε κι ἀπ᾿ τοὺς ἄλλους κι ἀπὸ μένα
κι ἀπ᾿ τὸ κάλεσμα τοῦ στίχου, μὲ τὸ μάταιο λυρισμό,
ποὺ ἡ ψυχή μου δὲν ἐλπίζει, παρὰ μόνο στὸ Λιμάνι
καὶ στὸ σάλπισμα τῆς Μοίρας, ποὺ μιὰ μέρα θὰ σημάνει
τὸν αἰώνιο Γυρισμό!

Τότε μόνο, λυτρωμένος ἀπ᾿ τῆς γῆς τὴν ἱστορία,
μέσ᾿ στῶν κόσμων καὶ τῶν ἄστρων τὴν ἀτέρμονη πορεία,
φῶς ἀνέσπερο, χυμένο σὲ μιὰν ἔξαλλη στροφή,
τὸ Τραγούδι τὸ Μεγάλο, ποὺ ποτὲ δὲν ἔχω γράψει,
τὸ στερνό μου τὸ Τραγούδι, σὰ μιὰ δόξα ποὺ θ᾿ ἀνάψει,
τότε μόνο θὰ γραφεῖ!

Με αυτό το ποίημα του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, κλείνει τη βραχύβια ζωή του το blogg των bass and treble αφού πρώτα κουράστηκε και κούρασε. Μην απελπίζεστε όμως (που λέει ο λόγος), επανερχόμεθα σύντομα με δυο φρέσκα, διαφορετικά bloggs, με επίκαιρα, καυτά και πιπεράτα θέματα.

Ευχαριστούμε για τη συμπαράσταση.

Γεια σας φίλοι…. 

Bass and treble